Kirishimamine Shrine, Shinto-schrijn in Japan

Kirishimamine Shrine is een houten shinto-heiligdom van één verdieping in Kobayashi, prefectuur Miyazaki. Het brede dak van geribd bruin metaal loopt in een lange zwaai naar voren af, in nagare-zukuri-stijl, met de hoofdvorst verhoogd aan de achterzijde. Donkere houten traliewerkpanelen en massieve deuren flankeren de ingang, waar een heilig strooien touw met witte papierstroken hangt; een lage veranda-leuning loopt langs de voorzijde, en drie ondiepe treden leiden vanaf een stenen platform omhoog.

De oorsprong van het heiligdom is onbekend, hoewel de traditie die in het midden van de 6e eeuw plaatst. Het is gedocumenteerd in 837, toen de godheid Kirishimamine-no-Kami een hofrang ontving. Het stond tussen de Takachiho-no-mine en de Hi-Tokamine tot de uitbarsting van de Hi-Tokamine in 1234 de hal verbrandde en de bron Ten-no-i opdroogde, waardoor een verhuizing naar Shin-Setoo nodig was. Na de uitbarsting van de Shinmoedake in 1716 werd het in 1729 herbouwd op de helling van de berg Hinamori en in 1873 verplaatst naar de locatie van het voormalige Hinamori-heiligdom.

De naam van het heiligdom staat in het Shoku Nihon Kōki voor 837, toen Kirishimamine no Kami de status van officieel heiligdom en de lagere vijfde rang, hoogste graad, kreeg. In de Heian-periode gold het als centraal heiligdom van de zes Kirishima-heiligdommen, en de families Shimazu, Itō en Kitahara die dit land bestuurden vereerden het; Shimazu Yoshihiro schonk jaarlijks 100 rijstbalen als heiligdomgrond.

De site ligt op ongeveer 20 minuten rijden van het dichtstbijzijnde station en heeft een grote parkeerplaats. Van daaruit leidt een pad door groene begroeiing naar de hoofdgebouwen, die gemakkelijk te voet bereikbaar zijn.

Aan de godheid van het heiligdom werd in 837 de rang van lagere vijfde rang, hoogste graad, toegekend, zoals vermeld in het Shoku Nihon Kōki, en in 858 de bevordering tot lagere vierde rang, laagste graad, in het Nihon Sandai Jitsuroku. Het heiligdom bewaart zes heilige beelden die door de stad Kobayashi als materieel cultureel erfgoed zijn aangewezen.