Achi Shrine, Shinto-heiligdom in Achi, prefectuur Nagano, Japan

Het Achi-heiligdom in het dorp Achi (prefectuur Nagano) bestaat uit een mae-miya en een ongeveer 2 km verderop gelegen oku-miya langs de Achi-rivier. Het aanbiddingsgebouw van de mae-miya, van lichtbruin hout, heeft een donker gebogen dak met driehoekige gevel, witte versieringen onder de dakrand, traliedeurties met een touw en witte zigzagstroken en een lage offerkist. De oku-miya, Kawai-ryo genoemd, ligt op een driehoekige landtong waar de Motodani- en Kuro-rivier samenkomen met de Achi; een met mos bedekte rots wordt daar als iwakura vereerd.

Volgens de overlevering van het heiligdom daalde de godheid Amano-Iwato-wake-no-Mikoto in het voorjaar van het vijfde jaar van keizer Kōgens regering neer in Shinano en werd voorvader van de Achi no Hōfuri. De familie Hara verrichtte lang de riten. In de Tenryaku-periode (947-957) brachten leden van de Tokutake-clan de twee godheden naar de Chūsha en Hōkōsha van het Togakushi-heiligdom. Edo-periode documenten met rood zegel vermelden dat het enige tijd Sannō Gongen-sha heette.

De naam van het heiligdom komt van de Achi no Hōfuri, een priesterlijke afstammingslijn van Ame no Yagokoro-omikane no Mikoto, die volgens de overlevering van het heiligdom naar Shinano afdaalde en hun voorvader werd; later voerde de familie Hara de riten uit. Het terrein omvat een achterste heiligdom (okumiya) ongeveer 2 km stroomopwaarts langs de Achi-rivier, waar een met mos bedekte rotsblok als iwakura wordt vereerd, de natuurlijke zetel van de godheid.

Het heiligdom ligt in Chisato, dorp Achi, prefectuur Nagano, op ongeveer 10 minuten rijden van de afrit Sonohara. Het hoofdschrijn (maemiya) staat aan Chisato 489 en het achterste schrijn (okumiya) aan Chisato 497, ongeveer 2 km stroomopwaarts langs de Achi-rivier. De okumiya ligt op een landtong waar de beken Hongoya en Kurokawa samenkomen en de Achi-rivier vormen.

Het okumiya, 2 km stroomopwaarts langs de Achi-rivier vanaf het maemiya, ligt op een driehoekige landtong waar de Motodani en Kuro samenkomen, Kawai-no-misaki genaamd. Archeoloog Iwao Ōba identificeerde de met mos bedekte rots op de heuvel als een iwakura, een natuurlijke formatie waarvan de uitsteeksels met de vier windstreken overeenkomen; met de winterzonnewende komt de zon op in het oostelijke verlengde ervan.