Tamatsushima Shrine, Shinto-schrijn in Japan

Tamatsushima-heiligdom is een shintoïstisch heiligdom in Wakayama gebouwd in de Kasuga-zukuri-stijl, gelegen op een helling die over de kust uitkijkt. Het terrein bestaat uit eenvoudige houten constructies met traditioneel ontwerp, omgeven door oude bomen en stenen beelden.

Volgens de overlevering van het heiligdom ontstond het toen keizerin Jingū een deelgeest van Tamatsushima wijdde nadat zij tijdens haar veldtocht op het schiereiland Kii bescherming had ondervonden. In 724 bezocht keizer Shōmu Wakanoura, liet het landschap beschermen en de geesten van Tamatsushima en Akōno'ura vereren. Asano Yoshinaga liet de hoofdhalle op 27 november 1606 herbouwen, waarna Tokugawa Yorinori haar liet verbouwen.

Het heiligdom is een van de drie waka-goden van Japan, naast Sumiyoshi en Kitano; in de vroegmoderne tijd verving Kakinomoto no Hitomaro Kitano in dit drietal. Het witte gordijn met rode cirkelmotieven hangt boven de offerkist, en de Sodekake-muur herinnert aan Ono no Komachi, die daar haar mouwen zou hebben opgehangen.

Het heiligdom ligt op korte loopafstand van de bushalte Tamatsushima-jinja-mae, bediend vanaf de stations JR Wakayama en Nankai Wakayamashi. Het terrein is vlak en de gebedshal is zonder treden bereikbaar. De twee stenen lantaarns voor de hal werden in 1655 geschonken door Tokugawa Yorinori en zijn gemeentelijke cultuurgoederen.

Het terrein van het heiligdom maakt deel uit van het nationaal aangewezen historische en landschappelijk waardevolle gebied Waka-no-ura. Tot de bezittingen behoren een reeks van zesendertig dichterspanelen geschilderd door Kanō Okunobu, een draagbare mikoshi en een muur genaamd Sodekake van Ono no Komachi, waar volgens de legende de dichteres haar mouw ophing. De Neagari Matsu, een den met blootliggende wortels, is een provinciaal natuurmoment.