Chiryū Shrine, Shinto-schrijn in Japan

Het Chiryū-heiligdom is een shintoïstisch heiligdom in Nishi-machi gebouwd in de Owari-stijl, onderscheiden door zijn karakteristieke dakstructuur met dubbele top. Het houten gebouw toont traditioneel vakmanschap, en het hoofdheiligdom ligt in een goed onderhouden complex met bijstructuren en overdekte wandelpaden.

Volgens de overlevering van het heiligdom werd het gesticht door Yamato Takeru, die er na zijn veldtocht naar het oosten vier voorouderlijke godheden vereerde; een andere overlevering dateert het op 192. Het staat in het Engishiki-register van 927 als Shikinaisha van het district Hekikai, en de godheid werd in 876 verheven tot de hogere vierde rang. In 1547 brandde het af in oorlog en in 1573 werd het naar de huidige plaats verplaatst.

Het heiligdom heette lang Ikitsuhime Daimyōjin en telde in de Edoperiode onder de drie grote heiligdommen van de Tōkaidō. Men riep het aan tegen adders en slangen, voor regen en voorspoedige bevallingen, en de amuletten bereikten de Kantō en San'in. Het Chiryū-festival op 3 mei wisselt jaarlijks vijf wagens met mechanische poppen af met vijf bloemwagens.

Het heiligdom ligt op ongeveer 10 minuten lopen van station Chiryū aan de Meitetsu-lijnen Nagoya Main en Mikawa. De stenen brug over de vijver van het heiligdom, gebouwd in 1732, is 6,6 m lang en 2,4 m breed en bestaat uit 19 granieten platen van 12 cm dik. De honden, de haiden en de verbindende gangen staan op één lijn, zodat men langs de offerbox en de stenen lantaarn komt voordat men het gebedsgedeelte bereikt.

Het heiligdom bewaart een 14,5 meter hoge tweelaagse tahōtō-pagode, herbouwd in 1509, als laatste overblijfsel van de vroegere Jingū-ji-tempel op het terrein. Bij de antiboeddhistische vervolging van 1868 werd het beeld van Aizen Myōō eruit verwijderd, waardoor de toren bewaard bleef; het beeld staat nu in het nabije Sōji-ji.