Hakusan Chūkyo Shrine, Shinto-schrijn in Japan

Het Hakusan Chūkyo-heiligdom staat bij de samenvloeiing van de Ishiuchi en de Miyagawa in Shirotori, Gujō, met een brug over het toegangspad. De houten gebedshal, in 1856 herbouwd, rust op hoge palen boven een stenen fundering, met verweerde verticale planken, een overhangend dak met zichtbare spanten en een heilig touw met witte zigzagstroken aan de voorzijde. Onder het beschoten bovendeel zit een gesneden paneel, en een laag wit hek met een Japans bord staat ervoor.

De traditie plaatst de stichting van het heiligdom in 82, onder keizer Keikō, toen de godheid een orakel gaf op de berg Funao. In 717 breidde de monnik Taichō het terrein uit en herstelde de hal. In 735 stuurde keizer Shōmu Kibi no Makibi met een heilig zwaard en verbood het vellen van bomen; Makibi liet de schrijfwijze van de dorpsnaam wijzigen. De huidige hoofdhalle werd in 1856 herbouwd.

De naam van het heiligdom komt van zijn ligging halverwege Nagataki en de top op de oude Hakusan-bedevaartroute vanuit Mino. Elk jaar in mei voeren twee miko de vijfdelige kagura-dans uit op gagaku-muziek uit 1120, een gebruik dat door Gujō is aangewezen als immaterieel volkscultuurgoed. In oktober markeert het Gedonage-festival de oogst.

Het heiligdom ligt op de linkeroever van de Ishidō-rivier bij de samenvloeiing met de zijrivier Miyagawa; een brug leidt naar het toegangspad. Met de auto is het ongeveer 12 km, zo'n 20 minuten, vanaf de michi-no-eki Hakusan Bunka no Sato Nagataki via de wegen 314 en 127. De Ishidō-lijn van Shirotori Kōtsū rijdt ongeveer drie keer per dag naar de halte Uwazaisho, 300 m zuidelijk, maar niet op zon- en feestdagen; de middagrit is op aanvraag.

Op het terrein staan de Jōan-sugi, een ceder, en een beukenbos die op 13 november 1974 tot provinciaal natuurnomument zijn verklaard. Het heiligdom bewaart ook een bronzen beeld van Kokūzō Bosatsu dat volgens de overlevering in 1184 door Fujiwara no Hidehira is geschonken.