Hattori Tenjin-gū, Shinto-schrijn in Toyonaka, prefectuur Osaka, Japan

Hattori Tenjin-gū is een shinto-schrijn in Toyonaka, prefectuur Osaka, gewijd aan Sukunahikona-no-Mikoto en Sugawara no Michizane. De hoofdhal werd in 1827 herbouwd; de vermiljoenrode gevel onder een gebogen pannendak draagt zwarte borden met de opschriften ‘Yakuyoke Kito’ en ‘Kotsu Anzen Kito’. Een laag rood hek met een gouden ‘Hōsai’-medaillon staat voor het donkere interieur.

De schrijn begon als een kleine hokora waarin de Hata-clan Sukunabikona-no-Mikoto, een godheid van de geneeskunde, vereerde onder keizer Ingyō (412-453). In 783 stierf Fujiwara no Uona in Kawabe-no-shō en werd ernaast begraven; in 901 bad Sugawara no Michizane, op weg naar Dazaifu getroffen door beriberi, hier en genas. Na zijn dood werd hij er samen met de andere godheid vereerd en kreeg de schrijn de naam Hattori Tenjin-gū, aangeroepen voor genezing van de voeten.

De schrijn staat bekend als de „god van de voeten”: mensen met voetklachten en hardlopers of voetballers bidden hier om genezing en sterke benen. Op 25 augustus vindt het Ashi no Shugo Kigan Taisai plaats, waarbij priesters de voeten van deelnemers met papieren offers wrijven. De Sōri-dō-hal bewaart geofferde strooien sandalen, schoenen, ijzeren geta en wandelstokken.

De schrijn ligt op drie minuten lopen van station Hattori Tenjin aan de Hankyu Takarazuka-lijn, vlak bij de kruising Hattori Ekimae van route 176. Gelovigen bidden op de sokkel 'ashibumi ishi', waarop men gaat zitten om genezing van voetklachten of sterke benen te vragen. Op het terrein staan ook het graf van Fujiwara no Uona en de spiegelkamer van een nō-podium die in 1977 hierheen werd verplaatst.

In de hal die Waraji-dō heet, leggen bezoekers strooien sandalen, schoenen, krukken en schoeisel van ijzer of hout neer, een gebruik dat begon bij mensen met voetklachten die zelf gevlochten sandalen offerden. Het heiligdom bewaart ook drie sangaku, wijtabletten met meetkundevraagstukken; een daarvan, in juni 1843 geschonken door Yoshida Denbei, behoort tot de negen bewaard gebleven sangaku uit de Edoperiode in de prefectuur Osaka.