Monastery of San Bartolomé, Lupiana

Het Klooster San Bartolomé is een gotisch complex gebouwd rond onderling verbonden ruimten met steenhouwwerk en ingewikkelde kapitelen waarop schedels en mythische wezens zijn afgebeeld. Het complex bevat drie kruisgangers, waarvan twee structureel intact blijven en hun bogen en zuilengalerijen tonen.

Het klooster werd in 1373 opgericht door de Orde van Sint-Hiëronymus en werd een belangrijk religieus centrum in de regio. Het opereerde meer dan 460 jaar voordat regeringshervorming in de 19e eeuw tot de sluiting ervan leidde.

De naam San Bartolomé verwijst naar de heilige gekozen als beschermheer van het klooster, terwijl de overgebleven ruimten tonen hoe monniken in deze afgelegen regio leefden. De indeling van kamers en gangen weerspiegelt het ritme van het dagelijks monastiek leven.

De ruïnes bevinden zich in een landelijk gebied in de provincie Guadalajara en worden het beste te voet verkend om het steenwerk en de bogen van dichtbij te bekijken. Bezoekers moeten stevige schoenen dragen en tijd uittrekken om de verschillende niveaus van het complex te verkennen.

Een alabasten graf van Hertogin Aldonza de Mendoza stond ooit in de kloosterkerk en is nu tentoongesteld in het Provinciaal Museum van Guadalajara. Deze verplaatsing toont hoe belangrijke kunstwerken van gesloten religieuze plaatsen in openbare verzamelingen terechtkwamen.

Locatie: Lupiana

GPS-coördinaten: 40.60083,-3.05306

Laatste update: 9 december 2025 om 19:46