Vallei der Koningen, Antieke necropolis in Luxor, Egypte

De Vallei der Koningen is een wadi op de westoever van de Nijl tegenover Luxor, verdeeld in een Oostelijke Vallei met de meeste koningsgraven en een Westelijke Vallei, de Valle der Apen. De graven zijn uitgehouwen in kliffen van kalksteen en mergel van meer dan 300 meter dik, van de eenvoudige put KV54 tot KV5 met meer dan 120 kamers voor de zonen van Ramses II. Boven de vallei rijst de piramidevormige top al-Qurn op.

Thoetmosis I, derde farao van de 18e dynastie, liet rond 1500 v.Chr. het eerste koningsgraf in het diepste geheim aanleggen door zijn architect Ineni; Ineni pochte dat niemand hem had gezien of gehoord. De begrafenissen gingen door onder de 19e en 20e dynastie tot Ramses XI, wiens graf nooit werd gebruikt, ongeveer 430 jaar later.

De Egyptenaren noemden de vallei Ta-sekhet-ma'at, het Grote Veld, en op de piramidevormige top van al-Qurn zetelde de cobragodin Meretseger, beschermster van de necropool. De graven werden uitgehouwen en beschilderd door arbeiders uit het dorp Deir el-Medina, wier archieven de eerste bekende staking vermelden.

Het gebied opent vroeg in de ochtend en sluit in de late namiddag, met slechts een selectie van graven toegankelijk voor bezoekers op een bepaalde dag. Personeel roteert welke kamers open blijven om slijtage aan de muurschilderingen en reliëfs in de meest populaire grafplaatsen te verminderen.

De arbeiders die de graven uithakten en beschilderden, woonden in Deir el-Medina, een dorp in een kleine wadi tussen deze vallei en de Vallei der Koninginnen. Hun eigen graven en ambtelijke documenten beschrijven hun dagelijks leven, waaronder de eerste bekende staking, vastgelegd in de Turijnse stakingspapyrus.