Organi della chiesa del monastero di Santa Verena

Het orgel in de kerk van het Klooster Sint-Verena is een groot barokinstrument met drie manualen en een pedaal, verdeeld over meerdere rijen buizen voor diverse klankkleur. De onafhankelijke speelkast is naar het altaar gericht, waardoor de organist de aanbiddingsruimte kan leiden.

Johann Nepomuk Holzhey voltooide het hoofdorgel in 1793, een van zijn vier grote instrumenten die regelmatig onderhoud nodig hadden gedurende de 19e en 20e eeuw. Een grondige restauratie tussen 1986 en 1989 gaf het zijn historische geluidskwaliteit terug.

Het orgel blijft centraal in de kerkdiensten en concerten van het klooster en bepaalt de klankervaring voor bezoekers die sacrale muziek uit deze streek willen beleven. Het belichaamt een levende traditie van orgelspel in het religieuze leven van Opper-Zwaben.

Het instrument werkt met mechanische toets- en registerwerking, wat een directe verbinding tussen speler en pijpen creëert die de geproduceerde muziek bepaalt. Bezoekers moeten controleren wanneer orgelconcerten of diensten gepland zijn om het instrument op volle sterkte te beleven.

Dit orgel is een van de vier grote instrumenten die Holzhey bouwde, wat het bijzonder waardevol maakt voor onderzoekers van Europese orgelbouwtradities. Zijn mechanische bouw stelt luisteraars in staat subtiele tonale nuances te horen die in instrumenten met moderne elektrische aandrijving vaak ontbreken.