Pfarrkirche, Barokke parochiekerk in Bamberg, Duitsland.

Sint-Martinus is een barokkerk, vanaf 1686 gebouwd door de gebroeders Dientzenhofer, met het koor op het westen en een 55 meter hoge toren op de koorsluiting. De oostfaçade, naar het voorbeeld van Il Gesù in Rome, draagt beelden van Jezus, Sebastiaan, Maria en Laurentius. Binnen heeft het voorportaal van het koor een geschilderde schijnkoepel van Giovanni Francesco Marchini naar ontwerpen van Andrea Pozzo.

Een karmelietenklooster met kerk stond hier vanaf 1248; in 1589 ging de plek over naar het seminarie van het bisdom Bamberg en in 1611 namen de jezuïeten het voormalige klooster over. Na aankoop van panden bij de markt braken zij de oude kerk af en begonnen in 1686 de huidige kerk naar ontwerp van Georg en Leonhard Dientzenhofer. In 1693 ingewijd als Zum Namen Jesu, werd zij in 1804 parochiekerk en kreeg het patronaat van de heilige Martinus.

De kerk is een belangrijk verzamelplaats voor de katholieke gemeenschap van Bamberg en bepaalt het religieuze leven in deze buurt. Bezoekers kunnen ervaren hoe geloof en gemeenschapspraktijk vandaag nog steeds verbonden zijn.

De kerk staat in de benedenstad van Bamberg; het koor is op het westen gericht en de 55 meter hoge toren staat op de koorsluiting. De hoofdingang bevindt zich aan de oostfaçade, waarvan de risalietgevel de beelden van Jezus, Sebastiaan, Maria en Laurentius draagt. De crypte met de graven van jezuïetenpaters bereikt men via de trap links van de preekstoel.

De 55 meter hoge toren, voltooid in 1696, bevat vijf luidbare klokken gestemd op h0–c1–e1–gis1–h1 en een zesde klok in de lantaarn die niet meer kan luiden. De tweede en derde klok zijn gegoten door Hans Conrad Roth uit Forchheim. De trap links van de preekstoel leidt naar een crypte met schuifgraven van jezuïetenpaters; daaronder liggen achter een zandstenen deksel beenderen uit geruimde graven.