Bismarck Tower, Erfgoedmonument in Glauchau, Duitsland.

De Bismarck-toren is een zandsteenstructuur in Glauchau die 45 meter hoog is en architectonische elementen vertoont die Duitse engineeringstandaarden uit de late 19e eeuw weerspiegelen. De constructie combineert duurzame materialen met functionele vormen die typerend zijn voor de ontwerpbenadering van die periode.

Burgemeester Ernst Paul Brink en koopman Max Bäßler stelden de toren voor het eerst voor op 28 november 1894. Na Bismarcks dood in 1898 hernieuwde Brink het plan in juli 1899, en in de zomer van 1906 ontwierp bouwmeester Reinhold Ulrich een toren van 40 meter. De stad keurde op 29 maart 1908 de gewijzigde plannen van 45 meter goed; de bouw kostte 105.000 mark en de toren werd op 4 september 1910 ingewijd. In 1950 omgedoopt tot Friedensturm, kreeg hij op 19 september 1990 zijn naam terug.

De toren ontstond in een tijd waarin Duitse gemeenschappen hun nationale identiteit uitdrukten door openbare monumenten die volledig door burgerdonaties werden gefinancierd. Zulke structuren bepalen nog steeds het lokale landschap en tonen hoe mensen samenwerkten om hun waarden in steen uit te graven.

De toren staat op de Bismarckhöhe (317,3 m) ten zuidoosten van de oude kern, bereikbaar via de Lichtensteiner Straße de stad uit. Het uitzichtplatform ligt op 39 m hoogte, na 197 treden, en een wenteltrap van 28 treden leidt naar de zes meter hoge zuilenrotonde. Na de reparatie is de toren sinds voorjaar 2018 weer toegankelijk; de openingstijden staan op de website van de stad Glauchau en de toeristenvereniging Schönburger Land biedt regelmatig bezoeken aan.

Op veel historische ansichtkaarten staat boven de ingang een getekend Bismarck-reliëf, dat echter nooit op de toren is aangebracht. De tweede verdieping bevatte een waterreservoir van 180 kubieke meter, 9 meter hoog en 5,10 meter in doorsnee, dat tot eind 2005 de bovenstad van water voorzag.