Wenshu Monastery, Boeddhistisch klooster in Qingyang District, China

Wenshu Monastery is een boeddhistisch tempelcomplex in het centrum van Chengdu verdeeld over talrijke gebouwen ontworpen in klassieke Chinese bouwstijl. De gebouwen bevatten religieuze beelden van ijzer, steen, hout en jade, samen met historische religieuze teksten en relieken.

Gesticht in de Sui-dynastie (581–618) als Xinxiang-tempel, werd het klooster tijdens de Vijf Dynastieën en Tien Koninkrijken omgedoopt tot Miaoyuan Tayuan en heette het onder de Song weer Xinxiang. Een brand aan het einde van de Ming liet slechts tien ijzeren beelden en twee oude sparren over. In 1681 bouwde meester Cidu een strohut op de ruïnes; de wederopbouw begon in 1697 en was voltooid in 1706, en abt Benyuan breidde het complex uit tijdens de Jiaqing- en Daoguang-periodes (1796–1850).

De naam Wenshu betekent Manjushri, de bodhisattva van wijsheid, en komt van de legende dat abt Cidu als zijn incarnatie werd gezien. De tempel heet ook Konglin Tang naar de keizerlijke plaquette ‘Konglin’ uit 1702. Tot de ‘Acht Gezichten van Konglin’ behoren een jade Boeddha uit Birma en een gewaad geborduurd door Tian, een concubine van keizer Chongzhen.

Het complex is op het zuiden gericht: de hal van de Vier Hemelse Koningen, de hal van de Drie Wijzen van het Westen, de Mahavira-hal, de Dharma-hal en de bibliotheek van boeddhistische teksten volgen elkaar op langs de centrale as, zodat je vanaf de ingang de hoofdhallen in volgorde doorloopt. De Mahavira-hal is 10,56 meter hoog. Het adres is Wenshuyuanstraat 66 in het district Qingyang.

De naam Wenshu komt van een visioen: in 1681 zagen dorpelingen licht stralen uit de plek waar meester Cidu tussen de ruïnes mediteerde en hielden hem voor een verschijning van Manjushri. De Kangxi-keizer ontbood hem drie keer naar Peking; hij weigerde elke keer. In 1702 schonk de keizer een plaquette met het opschrift 'Konglin' (Leeg Woud), een tweede naam van de tempel.