Bus stop with telephone booth, Bushalte in Bienne, Zwitserland.

De Omnibushaltestelle mit Telefonkabine aan de Krähenbergstrasse in Biel/Bienne is een klein wachthuisje dat in 1931 door architect Ernst Berger en de stadsbouwdienst in gewapend beton werd gebouwd en geel-blauw is geschilderd. Het heeft een massieve achterwand met een bank over de hele lengte; een telefooncel uit die tijd en een kleine fontein met waterspuwer en rechthoekig bassin dienen als zijwindschermen. De tweezijdige verlichting zit achter opaalglas.

Gebouwd in 1931, ontstond dit onderdak tijdens een periode waarin Bienne zijn infrastructuur voor openbaar vervoer en communicatie uitbreidde. Het weerspiegelt de moderniseringsdrang van die tijd om nieuwe stedelijke diensten samen te voegen.

Het geel en blauw in complementair contrast en de tweezijdige verlichting achter opaalglas zijn kenmerken van de «Bieler Moderne». De naam komt van de telefooncel die zijdelings als windscherm is ingebouwd, een toentertijd gangbaar type. Ernaast staat een sierlijke fontein met waterspuwer en rechthoekig bassin.

Het onderkomen staat bij de spoorwegovergang waar de Krähenbergstrasse de Waldrainstrasse kruist, naast de sporen, niet in Madretsch-Zuid. Het is een klein bouwwerk langs de weg met een massieve achterwand, een bank over de hele lengte en een fontein met waterspuwer en rechthoekig bassin; de telefooncel en de fontein dienen als zijwaartse windbeschutting. Omdat het beschermd erfgoed is, bekijkt men het vanaf het trottoir en niet als een bediende halte.

Het wachthuisje is een van de kleinste en bescheidenste haltes die de stadsbouwdienst van Biel in de periode van de Bieler Moderne bouwde. De tweezijdige verlichting zit achter een bekleding van opaalglas, een detail dat vanaf de straat makkelijk over het hoofd wordt gezien. In 2003 werd het bouwwerk in de bouwinventaris van het kanton als behoudenswaardig opgenomen.