Tantramar Marshes

De Tantramar Marshes is een groot zout moeras en beschermd gebied op de Chignecto-landengte, dat New Brunswick met Nova Scotia verbindt via natte gebieden waar getijden water ver landinwaarts duwen. Het landschap wordt gedomineerd door zoutwatergras, open waterkanalen en lage struiken die voortdurend veranderen met de getijden en seizoenen.

In de 17e en 18e eeuw bouwden Franse Acadische kolonisten een dijksysteem om de zoutmoerassen in landbouwgrond om te zetten, wat het landschap dramatisch veranderde. Later breidden Engelse kolonisten dit werk uit, waardoor een van de meest productieve landbouwgebieden van Noord-Amerika ontstond.

De naam komt van het Franse woord "tintamarre", dat de geluiden van de opkomende getijden en de roepen van duizenden wilde ganzen weerspiegelt die hier leven. Deze geluiden blijven vandaag een belangrijk onderdeel van het bezoek aan het wetland.

Je kunt de moerassen het hele jaar bezoeken voor wandelen, vogelkijken en andere activiteiten, hoewel de toegang tot bepaalde gebieden tijdens jagtseizoenen beperkt kan zijn. Het is het beste om vroeg in de ochtend of in het schemerdonker te komen, wanneer wilde dieren het meest actief zijn en het licht goed is voor kijken.

De bodem hier wordt voortdurend verrijkt door sediment van de Baai van Fundy, die enkele van de machtigste getijden van Noord-Amerika heeft die water en voedingsstoffen ver landinwaarts duwen. Dit natuurlijke proces creëerde uitzonderlijk vruchtbare grond die ooit enorme hooisosten ondersteunde.