Santa Maria la Major d'Inca, Kerkgebouw in Inca, Spanje.

Santa Maria la Major is een barokke kerk in Inca, Mallorca, met een gevel van plaatselijke zandsteen. Het interieur heeft twaalf zijkapellen en een apsis met het vergulde hoofdaltaar van José Sastre, omringd door engelen gebeeldhouwd door Guillermo Galmés. Een losstaande stenen klokkentoren uit de 16e-17e eeuw, met spitsbogen, staat los van de hoofdgevel.

Een eerste parochiekerk is gedocumenteerd in 1248, toen zij tot de tempeliers behoorde; de schriftelijke vermeldingen beginnen met een schenking van Maria Cizaya uit 1256. Een tweede gebouw werd in het eerste kwart van de 14e eeuw bekostigd, zoals de grafplaat van de in 1329 overleden Guillem Sabadell in de Santo Cristo-kapel herinnert. In 1703 werd pastoor Miquel Santandreu op de hoogte gesteld van de bouwvallige staat; de huidige kerk verrees in de 18e en 19e eeuw.

De doopkapel naast de ingang bewaart het paneel Santa Maria la Major, in 1373 geschilderd door Joan Daurer, het oudste Mallorcaanse schilderij met een bekende maker. Er staat ook een houten windas waarmee pasgeborenen door onderdompeling werden gedoopt, een gebruik dat in 1250 officieel werd afgeschaft.

De kerk staat tussen de Carrer de la Sirena, de Carrer de la Campana en de Plaça d'Orient, waar ze huisnummer 36 heeft. De klokkentoren staat los van de hoofdfaçade en dient als herkenningspunt voor wie te voet door het oude centrum komt. De zijdeur is de poort met daarboven het beeld van de Maagd der Engelen.

Aan de oostgevel bevindt zich een sculptuur van een meermin met twee staarten die haar naam geeft aan de Carrer de la Sirena. Ze is mogelijk afkomstig uit de eerste kerk, en een hypothese brengt haar in verband met de Tempeliers, die in Inca bezittingen hadden die Jacobus I nabij de kerk schonk.