Parc de Can Boixeras, Paleis en park in L'Hospitalet de Llobregat, Spanje

Can Buxeres is een historisch landgoed in L'Hospitalet de Llobregat, bestaande uit een zomerverblijf, een boerderij en tuinen. Het woonhuis, een neoklassiek gebouw met een in de jaren 1920 toegevoegde portiek, staat naast een bakstenen neo-mudéjartoren die in 1875 als watermolen werd gebouwd. De tuinen bevatten een ronde modernistische tempel met een mozaïekkoepel op zes betonnen zuilen, en een ommuring van steen en baksteen met een toegangspoort uit 1911 aan de Carretera d'Esplugues.

Het landgoed, eerst Ca n'Alemany of Casa Alta genoemd, was eigendom van Josep d'Alemany i Salla, die in 1741 van Filips V de titel ciutadà honrat de Barcelona kreeg. In 1875 liet Joaquima Casanovas een neomudéjar bakstenen toren bouwen die als watermolen diende. Lluís Buxeres i Abat kocht het goed in 1877 en gaf in 1901 architect Antoni Serrallach opdracht het tot zomerverblijf om te vormen; Manuel Joaquim Raspall ontwierp vanaf 1906 de tuin, voltooid in 1911. De stad kocht het landgoed in 1968 voor 32 miljoen peseta's en verklaarde het op 8 november 1972 tot gemeentepark.

De naam van het landgoed komt van de familie Buxeres, die het vanaf 1877 bezat; Lluís Buxeres i Abat kocht het en zijn zoon Francesc richtte het handelshuis Buxeres Germans i Font op, dat cacao en koffie importeerde van Fernando Poo (nu Bioko). Rond 1905 haalde de familie een jongen genaamd Amadeu van het eiland, die als bediende werkte en in L'Hospitalet bekend werd door boodschappen en inkopen.

Het landgoed werd in 1968 door de gemeente gekocht en op 8 november 1972 tot gemeentepark verklaard. De tuin ligt in terrassen, gescheiden door balustrades met vazen en bekers, dus tussen de niveaus liggen treden. De grote poort aan de Carretera d'Esplugues, met het jaartal 1911, heeft Korinthische pilasters; over de muur rond de tuin loopt de spoorlijn.

De modernistische templet in de tuin is een rond paviljoen met een koepel op een tamboer, gedragen door zes betonnen zuilen en bekleed met piepkleine stukjes geglazuurd keramisch mozaïek. Die bekleding was het werk van meesterbouwer Gonçal Batlle i Monrós met hulp van een metselaar genaamd Badosa. Een smeedijzeren hek sluit het af en treden geven toegang.