Parc de l'Agulla, stuwmeer in Catalonië, Spanje

Parc de l'Agulla is een kunstmatig meer en park ten noorden van Manresa, langs de weg naar Santpedor. De dam werd in 1966 begonnen en het met betonplaten beklede meer kwam in 1974 in gebruik. Het houdt ongeveer 200.000 kubieke meter water vast op 64.000 vierkante meter, met een maximale diepte van 4 meter. Het park, geopend in 1977 en gerenoveerd in 1986, heeft 622 bomen van twintig soorten, speelplekken en schommels, en monumenten voor de Sèquia en de hond, de trouwe vriend, met verzen van de Mexicaanse dichter Amado Nervo.

Het meer werd tussen 1966 en 1974 gebouwd als moderne wateropslagfaciliteit om Manresa van water uit het middeleeuwse irrigatiekanaal Sèquia dat zich over 26 kilometer in de regio uitstrekt. Dit project vervolgde een duizendjarige traditie van waterbeheer die landbouw en watervoorziening in het gebied had vormgegeven.

De naam komt van de waterverdeler van de Sèquia: op deze plek splitste het kanaal zich vroeger in twee takken, en „agulla” betekende eertijds een kanaal of irrigatiesloot. Het park werd in 1977 ingehuldigd tijdens de Festes de la Llum, het lichtfeest van de stad, en in 1986 verbouwd. Het omvat de monumenten voor de Sèquia en voor de hond, de trouwe vriend, met verzen van de Mexicaanse dichter Amado Nervo, en een gebroken zuil voor Josep Maria Vives i Llambí.

Het park ligt aan de weg naar Santpedor, ten noorden van het centrum van Manresa, waar de Séquia in het meer uitmondt. Er zijn ruime speelplekken en schommels voor kinderen van verschillende leeftijden, plus wandelpaden en picknickplaatsen aan het water. Het meer is rechtstreeks verbonden met de waterzuiveringsinstallatie van de stad, zwemmen hoort dus niet bij het bezoek.

De karpers in het meer dienen als levende waterkwaliteitsmeters: als het water van de Séquia verontreinigd raakte, zouden ze snel sterven en het gevaar melden. Het park herbergt ook de monumenten voor de Séquia en voor de hond, de trouwe vriend, met verzen van de Mexicaanse dichter Amado Nervo, en een gebroken zuil gewijd aan Josep Maria Vives i Llambí.