Castillo, Middeleeuws kasteel in Alcalá de Guadaíra, Spanje.

Het Castillo is een versterkt complex op een heuvel boven de rivier de Guadaíra, met elf onderling verbonden torens omgeven door verdedigingsmuren. De indeling combineert verschillende verdedigingsstructuren en toont hoe de vesting zich over verschillende perioden heeft ontwikkeld.

Het versterkte complex begon met een Iberische nederzetting en werd in de tweede helft van de 12e en het eerste derde van de 13e eeuw onder Almohadisch bewind grootschalig versterkt, met werken rond Abu Yaqub Yusuf in 1162 en 1172. De kern van het huidige kasteel werd gebouwd vanaf de Castiliaanse verovering van Alcalá in 1246 tot het midden van de 14e eeuw, als verdedigingsbolwerk van Sevilla tegen het koninkrijk Granada. De laatste grote uitbreiding kwam tussen 1471 en 1477 onder Rodrigo Ponce de León, markies van Cádiz, die het als basis tegen Sevilla en Jerez gebruikte.

De naam Alcalá komt van het Arabische al-qal'a, „de vesting“, een teken dat de stad rond dit complex groeide. De site is sinds 4 april 1924 een Bien de Interés Cultural. Men bereikt de burcht via de esplanade van de verdwenen middeleeuwse stad, voorbij de Torre Mocha en de corachas van San Miguel.

Het terrein is binnen loopafstand van het stadscentrum en kan zonder speciale uitrusting worden verkend. Sommige paden binnenin zijn oneffen en schaduw is beperkt, vooral tijdens warme uren.

De drie binnenste ringen van het kasteel zijn verbonden door een geknikte doorgang, niet door tunnels: de Patio de la Sima met zes torens opent via een verspringende poort naar de Patio de los Silos. Daar zijn opgegraven resten van trappen naar de weergang, stallen en keukens te zien; de westelijke ring bevatte paleisachtige woonvertrekken achter een gracht.