Penyagolosa, Natuurpark in Castellón, Spanje

Penyagolosa is een in 2006 ingesteld natuurpark van 1.094,45 hectare op het grondgebied van Vistabella del Maestrazgo, Villahermosa del Río en Chodos. Het kalkmassief reikt op de top tot 1.814 meter, de tweede hoogste piek van de Valencianaanse Gemeenschap, met diepe ravijnen aan de Middellandse Zeekant en karstvormen zoals de polje van Vistabella.

De Valencische regering verklaarde Penyagolosa op 7 april 2006 tot natuurpark, met 1.094,45 hectare in Vistabella del Maestrat, Vilafermosa en Xodos. Eerder was een plan voor het beheer van natuurlijke hulpbronnen goedgekeurd voor 26.491 hectare in vijf gemeenten. In 2019 kocht de overheid voor 1,14 miljoen euro een landgoed van 150 hectare tot aan de top, met het Mas de Sanaüja.

Het heiligdom Sant Joan de Penyagolosa, een neoclassicistisch complex met wortels in de 14e eeuw, is het middelpunt van de jaarlijkse romeria van de Pelegrins de les Useres, op de laatste vrijdag van april. Het broederschap Sant Joan dateert uit de 17e eeuw. De naam Penyagolosa komt vermoedelijk van pinna (berg) en lucosa (bebost), volgens de schenking van Culla aan de Tempeliers in 1213.

Het in 2006 ingestelde park beslaat 1.094,45 hectare in de gemeenten Vistabella del Maestrat, Vilafermosa en Xodos. In 2019 kocht de Generalitat Valenciana voor 1,14 miljoen euro een landgoed van 150 hectare tot aan de top, waar de Mas de Sanaüja een bezoekerscentrum moet krijgen. De paden beginnen in deze dorpen; de helling naar de Middellandse Zee is het steilst.

Het massief herbergt een van de zuidelijkste populaties bosbes (Vaccinium myrtillus) van het Iberisch Schiereiland; de bestanden van Pyrenese eik (Quercus pyrenaica) behoren tot de weinige in de regio Valencia, naast die van de Sierra de Pina de Montalgrao en de Sierra de Espadán.