Santa Maria de Serrateix, Benedictijner klooster in Serrateix, Catalonië.

Santa Maria de Serrateix is een voormalige benedictijner abdij, nu parochiekerk, aan de weg BV-4235 in het Berguedà. De kerk, begonnen in 1077 en ingewijd in 1126, heeft één lange schip met tongewelf in zeven traveeën, een transept en een centrale apsis met lombardische banden en blinde arcaden. De zijkapellen vervingen eind 16e eeuw de zijapsissen; aan de westgevel staat een versterkte, gekanteelde klokkentoren.

Rond 940 vestigden zich monniken in Serrateix en vanaf 977 stond de gemeenschap onder bescherming van de graven van Cerdagne en Besalú, met Froila als abt (977-993) en dertien monniken. Een nieuwe kerk, begonnen in 1077, werd in 1126 ingewijd. In 1373, toen er nog maar zes monniken woonden, liet abt Berenguer de Lluçà de klokkentoren herbouwen; later kwam het klooster onder het gezag van de bisschop van Urgell.

De twee grote rechthoekige zijkapellen vervingen eind 16e of begin 17e eeuw de Romaanse zijabsissen in laatgotische stijl; toen werd het dak verhoogd, de koepel verwijderd en boven de centrale apsis een venstergalerij toegevoegd. Het wapenschild van het klooster, in zijn barokke vorm uit de 17e-18e eeuw, staat op de lateien van deuren en vensters.

Het klooster ligt naast de weg BV-4235 en is gemakkelijk bereikbaar via deze route. Bezoekers kunnen de kerk betreden als er geen diensten plaatsvinden, en moeten zich respectvol kleden en stil blijven in deze actieve religieuze plek.

Het gotische graf in het schip, lang aangezien voor dat van graaf Oliba Cabreta, is in werkelijkheid dat van Ponç de Vilaró. De liggende ridder heeft de handen op de borst en het zwaard aan de gordel, hoofd en voeten op kussens, en het familieschild staat er drie keer op. Oliba Cabreta stierf in 990 als monnik in Montecassino.