Arco de Ladrillo, Valladolid, Bakstenen spoorwegboog in Valladolid, Spanje

De Arco de Ladrillo is een bakstenen boog die de spoorlijn naar Madrid in Valladolid overspant, volledig uit kleisteenbakstenen gebouwd. De constructie heeft een gebogen ontwerp ondersteund door stevige funderingen aan beide zijden.

De in 1856, vóór de aanleg van de sporen Madrid-Hendaye gebouwde boog geldt als het eerste spoorwegwerk van Valladolid. De herkomst is omstreden: hij wordt toegeschreven aan Julián Sánchez als model voor tunnelmondbogen in opdracht van de Compañía de los Caminos de Hierro del Norte de España, aan ingenieur Venancio del Valle of, waarschijnlijkst, aan Joaquín Fernández Gamboa, die hem liet bouwen om de sterkte van de bakstenen van zijn fabriek te tonen. Een geplande ondergrondse aanleg van de lijn dreigde hem te laten demonteren en verplaatsen; het afblazen van het project verzekerde zijn behoud.

De naam Arco de Ladrillo betekent "bakstenen boog", naar de 147.276 massieve stenen waaruit het bouwwerk bestaat, waarvan er 34.680 zichtbaar zijn en elk 22,2 cm lang, 14 cm breed en 5 cm hoog is. De boog heeft geen bekend praktisch doel en is mogelijk gebouwd als pronkstuk in de rivaliteit tussen ijzer en baksteen eind 19e eeuw.

De boog overspant de sporen van de lijn Madrid–Hendaye naast station Valladolid-Campo Grande; hij is te zien vanaf de omliggende straten en vanaf de perrons, niet te voet van dichtbij. De twee landhoofden zijn niet symmetrisch: het ene is 6,50 m breed en 2,60 m hoog, het andere 6,62 m breed en 1,71 m hoog. De bovenkant van de landhoofden is bepleisterd, vermoedelijk om de waterdichtheid te verbeteren.

De gewelfde vorm creert een ongebruikelijke akoestische eigenschap waarbij geluid op onverwachte manieren reist en terugkaatst. Dit maakt het een interessante plek om te ervaren hoe architectuur geluid beinvloedt.