Real Monasterio de San Joaquín y Santa Ana, Neoclassicistisch cisterciënzerklooster in Valladolid, Spanje

Het Real Monasterio de San Joaquín y Santa Ana is een neoklassiek klooster, vanaf 1780 gebouwd naar plannen van Francesco Sabatini, met een grijze stenen gevel, een driehoekig fronton met het koninklijk wapen en een beeld van de heilige Anna in een nis boven de deur. De kerk is elliptisch en wordt gedekt door een ovale koepel op Toscaanse pilasters, met een vierkant portaal en een vierkante hoofdkapel op de lange as.

Het oorspronkelijke klooster werd in 1596 gesticht voor bernardinessen-recollectinen en gebouwd door Francisco Praves. In 1777 was het bouwvallig, waarop de gemeenschap haar koninklijke patroon Carlos III om hulp vroeg; hij liet de plannen maken door Francesco Sabatini. De werken begonnen in 1780, eerst onder Francisco Balzaina en later onder M. Mariátegui, en in 1787 werd het gebouw ingewijd. Sinds 23 maart 1956 is het een bien de interés cultural.

Het klooster huisvest nog steeds een gemeenschap van cisterciënzerzusters van de Orde van Sint-Bernardus en is de zetel van de Cofradía del Santo Entierro, een broederschap die meeloopt in de processies van de Goede Week in Valladolid. In 1978 werd de kerk ingericht als museum voor religieuze kunst, met baroksculpturen van Gregorio Fernández en Pedro de Mena.

Het museum voor religieuze kunst werd in 1978 in de kerk ingericht, zodat de doeken van Goya en de baroksculpturen tijdens hetzelfde bezoek te zien zijn. Het klooster staat aan de Plaza de Santa Ana, tegenover het bassin van de fontein voor de gevel. Let op het 16e-eeuwse beeld van Sint-Anna in de nis boven de deur.

Het klooster herbergt schilderijen van Francisco Goya naast barokke beeldhouwwerken van meesters als Gregorio Fernández en Pedro de Mena. Deze verzameling van belangrijke Spaanse barokwerken trekt kunstliefhebbers uit heel Europa.