Prinseneilanden

De Prinselijke Eilanden vormen een keten van negen kleine stukjes land in de Zee van Marmara tegenover Istanbul, waarvan vier hoofdzakelijk bewoond zijn: Büyükada, Heybeliada, Burgazada en Kınalıada. Elk toont beboste heuvels, kustpaden en houten villa's in de rustigere wijken verderop van de veerpieren.

Tijdens de Byzantijnse periode dienden deze eilanden regelmatig als verbanningsoorden voor afgezette keizers en erfgenamen, en later vestigden zich kloosters op de hogere hellingen. In Ottomaanse tijden gingen veel van die religieuze locaties verder als stichtingen, terwijl er bijkomende residenties voor politici en geestelijken werden aangelegd.

Op Büyükada houdt een deel van de plaatselijke gemeenschap orthodoxe feestdagen in ere, met Griekse liturgieën in houten kerken. Familiebezit en zomerhuizen wisselen zelden van eigenaar, want veel van deze onroerend goed is al generaties lang in dezelfde handen.

Gemotoriseerde voertuigen zijn op alle eilanden verboden, dus moet je te voet gaan of een fiets huren om de paadjes te verkennen. Veerboten varen regelmatig vanuit Istanbul, met overtochten van ongeveer één tot twee uur afhankelijk van het gekozen eiland.

De verlaten kleinere eilandjes zoals Sedef en Kaşık liggen slechts een paar honderd meter verderop, maar hebben bijna geen gebouwen en zijn vaak alleen in de zomer bereikbaar met privéboten. Op Heybeliada staat een voormalige theologische academie die tientallen jaren gesloten bleef, waarvan de lege lokalen vandaag nog steeds discussie oproepen.